Waarom lezen we zo graag feelgood?

Laatste reactie 27/11/2020 15:36 door Veronique
· Markeren als ongelezen
Lianne Reijntjes 1 jaar geleden geplaatst
Laten we het nog eens hebben over die critici. Waarom ze nou inderdaad zo kritisch en neerbuigend doen over feelgood. Of ‘chicklit’, zoals zij het graag bestempelen.

Ik kreeg mijn allereerste recensie binnen van NBD Biblion. Die er volgens velen niet echt om bekend staan lovende woorden te schrijven als het om dit genre gaat. 'Een romantisch flutboekje.' En inderdaad, de bevindingen over het hoofdpersonage en de schrijfstijl waren totaal niet in één lijn met de recensies van boekbloggers. Die wél lovend over het genre spreken. Hoe kan dat nou? Weten ze dan echt niet dat dit gewoon zo hoort in het genre, of vinden ze het gewoon leuk om het te bekritiseren? Waarom? Neem Jane Austen, zij schreef met Emma de oudste feelgoodroman ter wereld, en daar hoor je niets dan lof over...

Dus, als het genre daadwerkelijk zo flut/slecht/cliché/[noem maar iets negatiefs op] was, waarom wordt het dan zoveel gelezen? Waarom zijn er dan zoveel feelgoodboeken te vinden in de bibliotheken? Wat maakt dat het feelgoodgenre, ondanks het slechte imago, zo mateloos populair is, en blijft?
Om te lezen en te schrijven?

Daarvoor deed ik een leuk onderzoekje op Instagram Stories, met de vraag: Waarom vind jij het leuk om feelgoodromans te lezen? Verreweg de meesten gaven als antwoord: om weg te dromen. Gewoon even ontsnappen uit de echte wereld. Een escape from reality, dus. Vooral in deze tijd. En dat vind ik best een goed argument. Ook het vrolijkt op, leest makkelijk en lekker weg, de romantiek/het zwijmelen, het happy end en het gevoel dat het ook kan gebeuren in de echte wereld werden genoemd.

In een wereld waar we nu in leven, is het fijn als je kunt ontsnappen en wegdromen naar een wereld waarin je de garantie en zekerheid hebt dat alles gewoon goed afloopt. Want die hebben we nu niet. Juist dat maakt dat het genre denk ik populairder is dan ooit, en nog lang niet op z’n retour is. Of afgezaagd is. Of dat lezers en schrijvers er moe van worden. Nee, nu niet, en nooit niet.

Eat that, NBD Biblion! ;)

Liefs,
Lianne
Nanda Roep 1 jaar geleden geplaatst
Oh boy, wat een leuk onderzoek heb je gedaan en wat een leuk blogje heb je geschreven! Ik vind ook het wegdromen bij een boek het fijnste en dat lukt ook voor mij het prettigste bij feelgoodromans. (Vooral sinds ik moeder werd en de eerste maanden niet meer kon denken.;) (Dat is nu bijna 20 jaar geleden, kuch...)
Laten we rechtop blijven staan voor onze boeken en er zonder twijfel van blijven genieten! ?
Elise Prins (Zoefff en Chaos) 1 jaar geleden geplaatst
Leuk om te lezen, Lianne!

Jane Austen heeft inderdaad feelgood trekjes en toch vind ik het een hele andere ervaring om een Jane Austen te lezen of een hedendaagse feelgood. Misschien komt dat omdat ik het Engelse taalgebruik van Austen zo ontzettend prachtig vind...
reactie op @eliseprins:
Lianne Reijntjes Toevallig heb ik haar boek besteld en vandaag binnengekregen, ik heb het een beetje doorgebladerd. Het is in principe een feelgoodroman, maar in wat ouderwets taalgebruik en schrijfstijl. Daarom wordt het soms ook niet zo gezien, denk ik. Dus ik snap dat je zegt dat het een heel andere ervaring is. Toen feelgood schrijven en nu feelgood schrijven is natuurlijk heel anders ?
1 jaar geleden

Beantwoorden

Elise Prins (Zoefff en Chaos) Zeker! Ik denk dat je veel klassiekers onder de feelgood kunt scharen overigens! Ik hou ontzettend van de klassieke vrouwelijke Engelse auteurs! Nu nog kennis maken met de Nederlandse!
1 jaar geleden

Beantwoorden


toon 1 overige reactie(s)
Veronique Janssen 1 jaar geleden geplaatst
Ooo over de recensie hebben we het inderdaad al gehad. Ik was echt gepikeerd. Waarom altijd dat hokjesdenken? 

Ik lees een feelgood, omdat het zo'n lekker gevoel geeft. Je wordt er vrolijk van! 
Neem deel aan dit gesprek:
Je moet ingelogd zijn om mee te kunnen praten.
Topic gestart 26 November 2020 om 17:00
Aantal lezers 10
Aantal reacties 6